وقتی برای کودکی که در فیلم مُرد، گریست، گفتیم گریه اش دخترانه است.وقتی با ساده ترین اتفاق، از ته دل خندید، گفتیم رفتارش دخترانه است. وقتی با کلمات زندگی کرد و رویا پرداخت، گفتیم ذهنش دخترانه است.وقتی که قهر کرد و میدانستیم که زود باز میگردد، گفتیم: قهرش دخترانه است.وقتی رنگ و زیبایی را فهمید و گفت، گفتیم: نگاهش دخترانه است.وقتی برای رابطه ای که ساخت، زندگیش را باخت، گفتیم: دوستیش دخترانه است.همه ی آن چیزی را که از ما یک «انسان» میساخت، رفتارهای دخترانه نامیدیم. طوری که اگر رفتار دخترانه را از

حقیقت های مجازی مهاجر افغانی..... در روز جاری میخوام رک حرف بزنم حتما در مورد تجاوز یه پسر ایرانی به یه دختر شش ساله مهاجر افغانی شنیدید. اگه نشنیدید همین الان تو گوگل سرچ کنین من نمیخوام جمع ببندم چون به نظرم کار اشتباهیه ولی پس چرا بعضی از ما این کارو میکنیم به جای همدردی با خانواده اون دختر معصوم کلی حرف نامربوط هم چه در فضای مجازی چه حقیقی میگیم که واقعا برای ما کسر شان هست مگه همه ی آدما بنده ی یه خدا نیستن پس چرا با مهاجرین افغانی تو ایران یه جور دیگه بر خورد میشه ن

رفتن همیشه سخته جدایی از اونم سختر مخصوصا که اون رفتن جدایی از یه عزیز باشه مادربزرگم رفت انقدر زود و ناگهانی که هنوز تو شوکم با اینکه داریم به چهلمش نزدیک میشیم ولی هنوز باور مرگش سخته باور نبودنش باور نداشتنشو..... از دست دادن یه عزیز سخته و وقتی این سختر میشه که اون عزیز از ماه هم ماه تر باشه از اب زلال تر باشه و هرچی بیشتر بهش فکر کنی همش خوبی و مهربونی باشه جدایی سخته خیلی سختر از اونچیزی که فکرشو بکنی اما بازگشت همه به سوی اوست..